Welk masker draag jij?

achter welk masker verschuil jij je?

Welk masker draag jij? Beter gezegd: achter welk masker verschuil jij je? Misschien zijn er meerdere en waarschijnlijk heb je helemaal niet door dat je een masker op zet. Weet in elk geval dat dit allemaal heel menselijk is! Echter als jij ontevreden bent over hoe dingen nu lopen in je leven, of op het podium, dan ontkom je er niet aan te proberen dat masker af te zetten om te zien wat er achter zit

 

De serieuze, vaak boze en verbeten Joan

In mijn geval ging, en gaat het nog steeds wel, om het masker van de serieuze, vaak boze en ook verbeten Joan. Dat ik, of ieder ander die een masker op zet, daar een goede reden voor heeft, spreekt bijna voor zich.

Ik zou in elk geval níet mijn gevoelens en emoties laten zien. Mijn verbeten masker was het resultaat hiervan. Natuurlijk kreeg ik hier heel vaak opmerkingen over. Ik dacht alleen maar:

Ik ga geen mooi weer spelen als het slecht weer is . Als ik niet mag laten zien wat ik echt voel, dan is dit het resultaat. 

 

Bescherming versus Geen verbinding

Het jammere is dat ik het zó vaak ging toepassen en ik er zó vaak commentaar op kreeg, dat het een soort ‘nieuwe ik’ werd. “Ja, dat is Joan, die is weer boos.”  Het ging vanzelf, ik merkte het niet eens meer. En dat terwijl ik soms juist heel verdrietig was. 

Niet leuk! 

Zeker ook niet leuk voor anderen, dat zie ik nu in. Een masker biedt bescherming, of heeft dat in enkele gevallen misschien gedaan. Maar met een masker op zend je toch ‘valse’ of verkeerder signalen, ook naar jezelf.

Je maakt geen verbinding, ook niet met jezelf. Je blokkeert. En dat is zo jammer! 

 

Wat zit er achter? Wie ben jij werkelijk?

Mijn masker liet boosheid zien, maar wat zat(zit) erachter? Misschien herken jij bijvoorbeeld het masker van de altijd vrolijke grapjas, de praatjesmaker, of van de alleskunner, de allesweter, de altijd-succesvolle, of ook van de altijd bescheiden persoon, de bange persoon? Maar ben jij die persoon wel? Toch zeker niet altijd? Wie ben jij werkelijk?

Wat houd jij verborgen dat ook zo de moeite waard is om te laten zien?

 

Continue Reading

Het podium als uitvergrote werkelijkheid

Een gezonde dosis zelfvertrouwen

Of je nu spreker bent of musicus, acteur, of danser…Als je op het podium staat dan wil je je publiek meenemen in jouw verhaal! Je wilt ze laten voelen wat jij voelt. En daartoe gebruik je alles wat je in huis hebt: je kennis, talent, ervaring, je passie. Je wilt dat zij net zoveel plezier hebben als jij…

Maar om dit allemaal te laten lukken, om dit tot een succesverhaal te brengen, heb je toch wel een gezonde dosis zelfvertrouwen nodig. En dàt is nou juist waar het velen van ons aan ontbreekt. Niet aan talent, niet aan kennis of ervaring, niet aan passie, maar aan zelfvertrouwen. 

 

workshop

Dit onderwerp komt volgende week uitgebreid aan bod tijdens de workshop die ik vanuit Happy on Stage  ga geven bij de Flutopia Zomerweek 2020.

 

Inspiratie en lol

De Flutopia zomerweek is voor volwassen amateur fluitisten van alle niveaus. Ze komen bij elkaar op een mooie plek om samen muziek te maken en van professionals en elkaar te leren, inspiratie op te doen en vooral om een heleboel lol te hebben. Dit alles staat onder de bezielende leiding en organisatie van twee fantastische fluitisten Rogier de Pijper en Ilonka Kolthof. Volgens mij is de zomerweek volgeboekt, maar als je heel snel bent kun je misschien dat allerlaatste plekje nog veroveren. Sowieso de moeite waard om even op de website van Flutopia te kijken.

 

Aanbieding

Ik ben heel blij dat ik te gast ben bij Flutopia en voor wie zich wel heeft kunnen inschrijven wacht aan het einde van de workshop een leuke verrassing in de vorm van een mooie aanbieding. 

 

Mijn programma

Bouwen aan zelfvertrouwen is een van de 5 onderdelen, 5 stappen, van mijn programma.

Mijn programma waarin de deelnemers leren, om goed geaard en met de juiste mindset, de controle te houden over hun spel, over hun performance, waardoor zij vertrouwen en plezier krijgen en zo hun succes vergroten. 

De andere onderwerpen uit het programma zijn: bewustzijn creëren, aarden en ontspannen,  focus aanbrengen en tot slot veerkracht ontwikkelen. 

 

Het dagelijks leven als podium

Ook als je niet zozeer op een fysiek podium staat, maar bijvoorbeeld wel voor de klas, dan is mijn programma zeker geschikt voor jou. Maar ook als je voortaan op een ontspannen manier wilt kunnen zeggen wat je ècht vindt, je voortaan die moedige stappen wèl wilt kunnen zetten en wanneer je keuzes wilt maken vanuit jou zelf, ook al is het heel spannend. Want spannende momenten zul je altijd blijven tegenkomen.  Ook dan is dit programma heel geschikt voor jou.

Want ik heb ervaren dat het podium eigenlijk de uitvergrote werkelijkheid is, of andersom is de werkelijkheid, het dagelijks leven, vaak  een groot podium. 

Het programma heb ik ontwikkeld op basis van mijn eigen ervaring, mijn eigen proces v.w.b podiumangst. Daarnaast heb ik veel geleerd tijdens mijn opleiding tot mental coach, maar ook zeker ook van mijn leerlingen en cliënten.En daar ben ik ze heel dankbaar voor! 

 

Contact

Ik kijk enorm uit naar volgende week, als ik de workshop ga geven bij Flutopia. Mocht jij ondertussen denken; ik wil ik graag meer van weten van Happy on Stage. Kijk op mijn website www.happyonstage.nl of stuur me direct een mailtje naar info@happyonstage.nl dan neem ik contact op en maken we een afspraak voor een gratis oriënterend gesprek waarin jij mij iets beter leert kennen, ik hoor waar jij naar op zoek bent, en samen kijken we dan wat ik voor jou kan betekenen. Ik spreek je graag!

Happy zonder Stage

Teleurstelling, verbazing, machteloosheid, acceptatie, actie
Als gevolg van de ontwikkelingen rondom het Corona Virus, ligt ook voor mij alles zo goed als stil. Concerten werden gecanceld en ons werd de toegang ontzegd tot het gebouw waar ik lesgeef. 
Na de eerste teleurstelling, verbazing, en ook wel verlamming, drong de ernst van de situatie vrij snel tot me door. We moeten met zijn allen nu het juiste doen. Ik ben in elk geval (nog) niet ziek. 
Ik leef ontzettend mee met alle mensen die wel ziek zijn geworden, met mensen die zelfs dierbaren hebben verloren. Het is goed om daar heel regelmatig bij stil te staan.
We mogen onze ogen niet sluiten voor wat er om ons heen gebeurt en het is onze plicht om te doen wat goed is in deze situatie. Daarnaast kunnen we er toch ook het beste van maken. En dat kan alleen als we de situatie accepteren. 
Het was fijn om te merken dat acceptatie me toch wel iets makkelijker afgaat dan een hele tijd geleden. Zo nu en dan vind ik het moeilijk me niet te laten gek maken door absurde verhalen die circuleren. Aan de andere kant raak ik geïnspireerd door positieve geluiden om me heen en kan ik actie gaan ondernemen. 

Acceptatie geeft ruimte
Op 12 maart hoorden wij dat we niet meer in ons gebouw mochten om te gaan lesgeven. tegelijkertijd hoorde ik dat de repetities en concerten die gepland stonden in dat weekend niet door zouden gaan. Ik besloot direct om online te gaan lesgeven. Dat doe ik nu dus al bijna 10 weken. Verder ben ik lekker blijven studeren,  muziekmaken. Maar er is ook tijd voor andere zaken die normaal blijven liggen: contact opnemen met mijn Happy on Stage volgers, dat boek eindelijk uitlezen en aan een nieuw beginnen…elke dag yoga!! 🙂 
Acceptatie geeft ruimte. Ruimte om te bezinnen, ruimte voor nieuwe ideeën, ruimte voor actie. Wanneer je in de weerstand blijft of wanneer je een schuldige of verantwoordelijke blijft zoeken voor een situatie, zal er geen ruimte zijn om er het beste van te maken, of om zelfs tot nieuwe inzichten te komen, de eventueel positieve effecten te zien. Zonder acceptatie zul je je lam geslagen blijven voelen. Dat kost veel energie die je in nieuwe dingen zou kunnen stoppen.  

Parallellen met andere moeilijk processen.
Alhoewel Corona natuurlijk tot de ‘worst case scenario’s’  hoort, zie ik toch wel parallellen   met podiumkunst en het proces dat daarbij hoort, hoe je naar je eigen resultaten of ontwikkelingen kijkt. Als je alleen in de negativiteit blijft hangen van gemaakte ‘fouten’, missers of zaken die (nog) niet lukken, is er geen ruimte voor actie. Als zaken niet lopen zoals je had gehoopt, kun je blijven mokken en zal er waarschijnlijk weinig veranderen. Frustratie zal toeslaan. 
Echter, als het lukt, om te accepteren hoe de situatie is, hoe je je voelt en wat dit met je doet dan geef je deze emoties een plek. 
Ze mogen er zijn, maar je kunt ze als het ware parkeren en…loslaten. Vanaf dat moment is er ruimte om te gaan bedenken hoe nu verder.
Ook doemdenken is een gemakkelijke valkuil. Hoewel best begrijpelijk kost dit veel energie en levert niets op. 

Mindful
Probeer ook met deze situatie ‘mindful’ om te gaan. In plaats van te blijven hangen in wat niet kan? Of wat desastreuze gevolgen kunnen zijn, probeer echt in het nu te blijven. Wat is de situatie nú? Wat kan wél? Is het erg dat bepaalde dingen nu niet mogelijk zijn? Kan ik nieuwe dingen verzinnen? Kan ik mijn werkwijze aanpassen naar de nieuwe situatie? Je zult verbaasd zijn wat er allemaal mogelijk is en hoe de normaal zo vanzelfsprekende zaken ineens van grote waarde blijken. 

Begin bij het begin.
Maak het jezelf niet te moeilijk. Stel haalbare doelen. Die zijn misschien wat kleiner, maar ze zijn onderdeel van het grote geheel. Elk behaald doel, hoe klein ook, is een succes. Dat geeft een fijn gevoel en geeft energie om door te gaan. Elk doel is een stapje dichter bij het grote einddoel. En blijf naar jezelf luisteren, kijken. Bij het begin beginnen betekent kijken naar hoe het nu is en hoe dat voelt. Laat dat er zijn. Accepteer het en laat het los. Vervolgens ga je onderzoeken:  Wat zou ik graag willen? Hoe zou ik me dan voelen? Dan: wat is de eerste stap die mij op weg kan helpen?

Het bekende stemmetje
Ik had nog nooit online les gegeven, had geen idee wat ik ervan zal vinden. Maar het was de enige optie. Dus ging ik het proberen. Uiteraard kwam weer dat bekende stemmetje: “kan ik dat wel?” “wat als het helemaal niks wordt?”…. Die onzekerheid steekt ook nu weer de kop op. Niet alle leerlingen willen er gebruik van maken… oei…”Hoe moet dat dan nu?” en “wat zal iedereen ervan van vinden?” Maar het mag er zijn. Ik doe wat ik kan. Elke nieuwe of schijnbaar lastige situatie biedt mogelijkheden en vraagt om acceptatie, rust en creativiteit. Elke ervaring geeft weer mogelijkheid tot verbetering. Trial and error. 
Ik heb zelfs een online voorspeelavond gegeven. ook hier stak twijfel weer de kop op, maar ik heb het toch gedaan, mezelf het bekende ‘voordeel van de twijfel ‘ gegund. En wat was het een succes! Niet te vergelijken met een live voorspeelavond, maar dat had ik ook niet tot doel gesteld. Dat was nl. niet haalbaar. 

Happy zonder Stage
Velen van ons zitten thuis zonder podium. Dat wil zeggen zonder fysiek podium, zonder live optredens. Zonder publiek. Naast online lessen, cursussen en ook online concertjes, kun je je tijd ook heel zinvol besteden aan bijvoorbeeld mentale training. Zelfs als je in meer of mindere last hebt van podiumangst zul je ‘het podium,’ en het publiek heel erg missen. En alleen dat al is een hele belangrijke ontdekking. Wellicht biedt deze tijd de gelegenheid om mijn gratis online gids te downloaden? Voor inzicht in eigen patronen, voor zelfkennis, en voor straks, meer plezier en succes op het podium.  

Als je behoefte hebt aan persoonlijk contact en persoonlijke begeleiding, aarzel niet om contact te zoeken. We kunnen een eerste telefonische afspraak maken of als je je prettig voelt bij video bellen, dan kan dat zeker ook. 

Ik hoor heel graag van je!

Lieve groet, 

Joan

Waarom het zo belangrijk is om fouten te mogen maken

De valkuil van geen fouten willen maken

Als je (muziek)les geeft zul je het volgende zeker herkennen. Leerlingen hebben nog geen noot gespeeld of zij beginnen, elke les weer, met verkondigen dat zij het stuk toch wel moeilijk vonden, moeite hadden met het ritme, het eigenlijk niet zo goed ging etc. 

 

Vooraf al denken te weten ( en dus vastzetten) wat er gaat gebeuren

Deze week kwam ik weer bij mijn 15 -jarige leerling. En ja hoor, voordat de fluit aan haar mond zat had zij de bekende verontschuldigingen al geuit. Ze zou er nu ook beslist niets van terecht brengen. Ik keek naar het stuk en dacht: “maar deze ritmes zijn toch niet moeilijk?” Ik zei het niet. Ik zag twee maten die technisch ietsje lastiger waren, …aan het einde van het stuk. Ik opperde dat ze eerst maar gewoon lekker zou gaan spelen, misschien zou het gewoon goed gaan. Ze begon te spelen. Haperend. Ik hoorde nog niets vreemds of foutiefs, behalve dat ze steeds inhield. Ik zei dat ze het heel goed deed, maar dat ze steeds inhield. Ja dat klopt zei ze. Want dan denk ik dat ik fouten ga maken…
So what? Vroeg ik. Ze keek me vragend aan. Ik vroeg hoe ze normaal gesproken oefent. Hoe ik dat bedoelde vroeg zij. Na even te hebben doorgevraagd gaf ze toe dat wanneer ze niet vrijwel meteen alles goed speelde, ze stopte met oefenen. Maar hoe denk je dan de fouten te kunnen verbeteren? vroeg ik. Ze moest lachen. Ook toen ik zei dat wanneer ze alles al meteen perfect kon spelen de lessen bij mij toch wel overbodig waren. Dus zij vindt het lastig geconfronteerd te worden met haar fouten, wat dan tot gevolg heeft dat ze niet meer verder oefent en dus ook de vergissingen of foutjes er niet kan uithalen, waardoor ze op de les onzeker is, want ze weet wel dat die foutjes er wellicht nog inzitten, en dat ze steeds maar heel kort geoefend heeft. 

 

Fouten maken mag!

Continue Reading